The internationalists

Słowa które prawdopodobnie najlepiej opisują obecną sytuację na południowym Kaukazie — a także rozbieżne stanowiska oponentów — przypisywane są prywatnej konwersacji między Putinem i Bushem na ceremonii otwarcia letnich igrzysk olimpijskich w Pekinie. Rosyjski premier miał bez ogródek powiedzieć, że „w Osetii Południowej rozpętała się wojna”, dodając jakkolwiek, że interwencja służyć będzie jedynie ograniczonym celom. Stwierdził zarazem, że „wielu rosyjskich ochotników zamierza udać się w rejon konfliktu i niewątpliwie trudno będzie utrzymać pokój w regionie”. Bush miał się jedynie ograniczyć do słów „nikt nie chce wojny”.

Wydarzenia które doprowadziły do wybuchu konfliktu w nocy z 7 na 8 sierpnia nie są jasne. W każdym razie eskalacja — zwiastowana serią obustronnych prowokacji, a także ewakuacja kobiet i dzieci z Południowej Osetii trwała już od wczesnych dni lipca i od początku była alarmująca.

Kolejne święto pracy w ogniu konfliktów: imperialistyczne wojny między kapitalistami i wojna klasowa, z przywódcami świata zjednoczonymi w walce przeciw klasie robotniczej i najbiedniejszymi mieszkańcami planety.

Pokój, dostatek i wolność — wartości wymagające ciężkich poświęceń w formie krwi, potu i zredukowanej jakości życia. Nie tylko są owe ideały bardziej odległe z każdym mijającym rokiem, ale czas pokazuje czym właściwie są: cynicznym oszustwem. Jakkolwiek, nie może być inaczej od kiedy obserwujemy efekt kryzysowego cyklu akumulacji kapitału który dotyka nas już od ponad 30 lat. W rzeczywistości kryzys się pogłębia.

Finansowy cyklon uwolniony przez degradację kredytów mieszkaniowych jest kolejną demonstracją i dowodem na niekontrolowaną spekulację finansową, uruchomioną przez kapitał aby spróbować ożywić proces akumulacji poprzez pasożytnicze przywłaszczenie wartości dodanej wymuszanej na skalę globalną.